حجت‌الاسلام والمسلمین رحمان امیری، از مبلّغان شهرستان آمل، در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاری حوزه در ساری، با اشاره به جایگاه علمی شخصیت‌های نامدار مازندران در تاریخ اسلام اظهار داشت: خطه مازندران همواره خاستگاه عالمان بزرگی بوده است که با ژرف‌نگری و استدلال‌های کلامی، از حقانیت مکتب اهل‌بیت (ع) دفاع کرده‌اند و عمادالدین طبری از سرآمدان این جریان علمی در قرن هفتم هجری است.
پژوهشگر معارف اسلامی با تبیین جایگاه علمی عمادالدین طبری خاطرنشان کرد: این دانشمند بزرگ در یکی از درخشان‌ترین ادوار علمی جهان اسلام می‌زیست و هم‌عصر بزرگانی همچون علامه حلی، خواجه نصیرالدین طوسی و ابن میثم بحرانی بود. این هم‌عصری نشان‌دهنده تراز بالای علمی او در شبکه جهانی عالمان شیعه آن دوران است؛ به گونه‌ای که او در کلام، حدیث، فقه، تاریخ و ادبیات مهارت کامل داشت و توانست با تسلط بر این علوم، در مناظرات و مباحثات علمی عصر خود نقشی اثرگذار ایفا کند.
دفاع از حریم ولایت در «کامل بهایی»
کارشناس دینی با اشاره به مهم‌ترین اثر این فقیه بزرگ گفت: مشهورترین اثر او کتاب «کامل بهایی» است که به زبان فارسی نگاشته شد. او این اثر را به درخواست و پاسداشت احترام «بهاءالدین محمد»، صاحب‌دیوان جوینی، حاکم وقت اصفهان، تألیف کرد. این کتاب، منبعی استدلالی و تاریخی برای تبیین حقوق از دست‌رفته امیرالمؤمنین علی (ع) و ائمه معصومین (ع) است که با هدف آگاه‌سازی توده مردم و ترویج معارف تشیع با بیانی سلیس و فارسی تدوین گردید.
تسلط بر علوم کلامی و تاریخی
مبلّغ استان مازندران تصریح کرد: آثار عمادالدین طبری تنها محدود به یک حوزه خاص نیست؛ بلکه تنوع تألیفات او که شامل «اسرار الامامة»، «کامل السقیفه»، «احوال السقیفه» و «تحفة الابرار» می‌شود، گویای تمرکز ویژه او بر مسئله «امامت» است. او با تیزبینی، ضعف‌های تاریخی و کلامی مخالفان را شناسایی کرد و با بهره‌گیری از منابع دست‌اول، توانست مستندترین پاسخ‌ها را در دفاع از جایگاه ائمه اطهار (ع) ارائه دهد که تا به امروز نیز مورد استناد پژوهشگران است.
وی خاطرنشان کرد: زیستن در عصر سلطه مغول و ایلخانان، شرایط سیاسی پیچیده‌ای را برای عالمان شیعی فراهم کرده بود. عمادالدین طبری با هوشمندی و بهره‌گیری از فضای تعاملی که میان عالمان دینی و وزرای فرهنگ‌دوست ایرانی در دستگاه ایلخانی ایجاد شده بود، توانست تشیع را از انزوا خارج کرده و با نگارش آثار وزین به زبان فارسی، میراث مکتوب شیعه را غنا بخشد. او از پیشگامان جریانی بود که معارف ناب اهل‌بیت (ع) را از حصار کتب عربی به میان مردم فارسی‌زبان آورد و بدین‌سان، میراثی جاودانه از اندیشه شیعی بر جای نهاد.
نظر شما